Rondje Nederland

Geplaatst 17 april 2018, 10:19

Een weekeinde in maart waarin ik naar Roosendaal treinde om – eindelijk – M. weer eens te ontmoeten. We kennen elkaar sinds 1963, ontmoetten elkaar in De Vonk in Noordwijkerhout, maar sinds we diagonaal Nederland door moeten om elkaar te kunnen zien, gebeurt dat niet zo vaak.

Naar Roosendaal op vrijdag. M. en ik praatten gewoon verder vanaf het punt waar we bij onze vorige ontmoeting gebleven waren en op zaterdag ging ik met trein en bus naar Neede om met Ab en Magda naar een voorstelling van het Nederlands Danstheater te gaan, Sum Thoughts, in Enschede. Een cadeautje voor de verjaardag.

De dag erna reisde ik opnieuw naar Enschede, nu met Marit, om haar verjaardagscadeautje te consumeren. Een concert. Na afloop nam ik de trein richting huiswaarts.

Zaterdagavond liepen Ab, Magda en ik van het parkeerhuis naar het Wilminktheater, we liepen door de Noorderhagen. Ooit woonde ik daar een poosje, boven de Wereldwinkel. Dat pand is er al lang niet meer, en evenmin de kroeg om de hoek waar we ‘s avonds een biertje dronken (de heren) of tonic (ik).

De Noorderhagen en daar wonen speelden in mijn achterhoofd toen de trein langs Drienerloo reed, langs wat toen TH Twente heette. Er ging een nieuwe lade herinneringen open.

Ik vroeg mij af of ik “iedereen” had kunnen zien als ik “overal” was uitgestapt, te beginnen met Zwolle. Neven en nichten wonen daar (maar niet allemaal). Utrecht. De woonplaats van W., herinneringen te over aan bezoekjes en weekeinden met J. en een enkele keer H. en de “Nachten van de Poëzie”. Gouda, waar ik niet uitstapte om T. te ontmoeten, Rotterdam waar ik wel uitstapte om naar een andere trein te gaan – maar mijn oudste neef en zijn gezin zagen mij niet (ik denk ook dat ze heel raar gekeken zouden hebben, als ze al thuis waren geweest, als ik hun woonadres al had kunnen vinden).
Nijmegen, Arnhem – niet uitgestapt. Vier mensen niet gezien.
Hengelo. Niet uitgestapt, tante S. niet opgezocht.

Het had niet gekund, “iedereen” zien. “Mijn” treinen en de bus kwamen niet in Kampen, Middelburg, Zierikzee. En ik smokkelde door het “rondje Nederland” van Zwolle naar Zwolle te laten lopen. De herbeleefde herinneringen zijn nog steeds niet terug in het laatje – of het laatje heeft zichzelf nog niet gesloten. Dat komt misschien doordat ik de laatjes nog niet helemaal doorgesnuffeld heb.

Dolce far niente