Verschillende dingen

Geplaatst 22 november 2024, 21:58

Lieve, beste jij,

Dat is mij in deze eeuw nog niet gebeurd: binnen vijftien dagen twee keer naar de film. Eerst met C. naar Quand vient l’automne, Meteen ook de eerste film die ik in Forum heb gezien. Eergisteren, ook een woensdag, naar Filmhuis Usquert voor Anatomie d’une chute.* Door die film wist ik weer waarom ik jaren geleden zo vaak naar een film ging. Ik weet niet zo goed hoe ‘tamelijk vaak’ naar ‘bijna nooit meer’ gegroeid is.

Een vriendin schreef mij een e-brief en verwoordde wat ik zelf nog niet hardop durfde te zeggen.
Nu weet ik zeker dat de wereld niet te redden valt. Geen hond die geeft om onze planeet. Dat wil zeggen diegenen die echt hebben. Milieu Defensie heeft verloren, De top in Azerbeidzjan zal weinig toevoegen en ik moet van het gas af.
En ik denk aan wat C. zei (niet de C. met wie ik naar de film ging): “De aarde redt zich wel, het is de mens die zichzelf en wat op aarde leeft te gronde richt.”
En ik denk weer aan wat mijn vader zei, zo’n halve eeuw geleden. Ik was aangesloten bij een van de groepen die de wereld gingen verbeteren en voor iedereen een bijna hemel op aarde creëren. Mijn vader vond het maar niks en we bekvochten. Tot hij zei: “Dat wilden wij ook toen de oorlog voorbij was. Het is ons niet gelukt.” Het was de toon in zijn stem die mij alle weerwoorden ontnam. Was hij er verdrietig over? Teleurgesteld?
Soms denk ik nu dat ik een beetje begrijp wat hij zei.

De aarde redt zich wel. Maar kunnen wij wat er op aarde leeft nog redden? Wij? Welke wij?

Ik ga mij verstoppen, vanavond niet met mijn hoofd onder het dekbed. Vanavond drink ik een glas witte wijn en ga ik het gedicht lezen dat Ellen Deckwitz voorlas in haar dagelijkse poëziepodcast.

POËZIE

Eergisteren was het oorlog
gisteren ook
en nog altijd in mijn heden
dat niet alleen van mij is

geld sluipt rond over de wereld
betaalt zichzelf met oorlog

oorlog mag zijn naam niet dragen
noemt zichzelf defensie

poëzie is het struikgewas
waarin ik me verberg
als de soldaten komen
in hun gierende tanks

Remco Camper

Frankrijk 2023. Drama van Justine Triet. Met o.a. Sandra Hüller, Swann Arlaud, Milo Machado Graner, Antoine Reinartz en Samuel Theis.

Brieven aan